Lieke marsman ziek
Lieke marsman ziek

Lieke marsman ziek /\Lieke Marsman is een dichter uit Nederland. Ze zal dienen als Poet Laureate van 2021 tot 2023.

Marsman groeide op in Zaltbommel en volgde daar het Cambium College, waar ze in 2008 afstudeerde. Daarna ging ze filosofie studeren aan de Universiteit van Amsterdam. Ze begon haar carrière als schrijfster voor De Gids en Vrij Nederland.

Ze becommentarieerde en vertaalde het werk van haar tijdgenoten in een blog op de website Tirade.nu.

Haar eerste bundel, What I Like to Tell Myself, verscheen in 2010 en ontving in 2011 drie literaire prijzen. Van dit boek werden meer dan 3.000 exemplaren verkocht.

Marsman was van januari 2013 tot maart 2015 redactielid van het literaire tijdschrift Tirade. Haar tweede bundel, De Eerste Letter, verscheen in januari 2014 en behandelt uiteenlopende onderwerpen, waaronder angstaanvallen.

In juni 2017 bracht ze twee boeken tegelijk uit: The Opposite of a Man, haar debuutroman, waarin ze essay en poëzie met elkaar verweeft, en Man with a Hat, een verzameling van haar gedichten en vertalingen.

Omdat haar vorige poëzieuitgeverij de bundels niet herdrukte, werd deze bundel gedeeltelijk verspreid.
Als poëzie niet aan de verwachtingen voldoet, blijkt uit de reacties hoe de Nederlandse bestuurlijke laag de afgelopen decennia veel te weinig tegenstand heeft ondervonden.

De dames moeten tijdens het eerste kleine protest hun stem dempen: we hebben ze niet betaald om dit te doen!

Bovendien is Marsmans toewijding aan de wereld, kennis en poëzie niet geschaad door de aandoening. Pijn, wroeging, ongeloof, vermoeidheid en zelfs een verlangen dat het allemaal voorbij zou zijn, zijn allemaal aanwezig in de collectie.

Aan de andere kant, in ‘een barmhartig moeras’, zijn er momenten van eenvoudig genieten van liefde en natuurtochten, maar ook van diepgaande ervaringen.

Er is ook, zoals we weten uit The Next Scan, maar ook uit Marsmans roman Het tegenovergestelde van een mens (2017), woede over het politieke bestuur van het leven: ‘zet die bureaucratie in je gat!’ – in tijden waarin de moorddadige effecten van het.

Nederlandse staatsapparaat voor iedereen duidelijk zichtbaar zijn, moet deze regel het land voldoening geven. Kortom, de algemene indruk, om de afsluitende tekst van ‘Resistance’ te gebruiken, is er een van.

Lieke marsman ziek

Corona is koning, en we zoeken woorden van troost en perspectief. ‘Het is een seizoen van ziekte, en alle zwakke en kwetsbare mensen zijn het afgelopen jaar afgeschreven als ‘droog hout’.’

In een interview met NRC merkte de 30-jarige Lieke Marsman op: “Als ik als Poet Laureate een rol kan spelen in het maatschappelijk discours, dan zal ik de stem van het droge woud zijn.”

Er is ons verzekerd dat we ons op ons gemak zullen voelen. De zevende en jongste Poet Laureate daarentegen bood geen troostende woorden.

Op vrijdagmiddag 21 januari 2021 heeft zich een storm van windkracht voorgedaan.

Bij haar inauguratie las ze een gedicht voor uit haar bundel Nederland. Het maakte deel uit van haar nieuwe collectie,

In mijn mand, die op dezelfde dag als haar inauguratie als burgemeester van Amsterdam werd uitgebracht. Een gedeelte uit de te lezen tekst is als volgt:

“De ziekte van mijn vriendin was tangentieel verbonden met de mijne”, zei Marsman twee maanden na het incident. Toen ik dat schreef, verwachtte ik een significant resultaat en was daarom met andere zaken bezig.

Het voelde geweldig om namens iemand anders te kunnen pleiten. Veel mensen zijn zich niet bewust van dit feit: dat de bureaucratie doorgaat, ook al is je verteld dat je niet veel tijd meer hebt.”

Stevo Akkerman schrijft vandaag in Trouw een waarderend stuk over de draad van tweets van Lieke Marsman vorige week over een vriendin met hersenkanker die als gevolg van overheidswetten tot fraude wordt gedwongen, en hij bedankt haar.

Lieke Marsman, 31, is de jongste Poet Laureate ooit. Omdat ze terminaal ziek is, verwerkt ze regelmatig de thema’s natuur en dood in haar werk. Lieke Marsman vertelt haar verhaal bij M.

Daarna verscheen een roman over klimaatverandering. ‘Het tegenovergestelde van een mens’ (2017) daarentegen is een verzameling verhalen, essays en poëzie over liefde en de opwarming van de aarde.

“Ik hou van grote nummers en soms wil ik er een gedicht over schrijven, dan twee dagen later een essay”, meent Marsman.

Het voelt natuurlijker om die items in een boek samen te voegen in plaats van te zeggen: “Dit hoort thuis in een verzameling gedichten, en dat hoort thuis in een essaybundel.”

Lieke marsman ziek
Lieke marsman ziek