Leeftijd ireen wust
Leeftijd ireen wust

Leeftijd ireen wust /\ Irene Karlijn (Ireen) Wüst, een Nederlandse schaatsster geboren op 1 april 1986 in Goirle. Toen ze deelnam aan de Olympische Winterspelen van 2006 in Turijn, Italië, won ze goud op de 3000 meter en brons op de 1500 meter.

Als gevolg hiervan werd Wüst de allereerste Olympische Winterspelen-kampioen van het land. Ze won een gouden medaille op de 1500 meter op de.

Olympische Winterspelen in Vancouver in 2010, en een gouden medaille en een zilveren medaille op de 3000 meter en de ploegenachtervolging op de Olympische Winterspelen in Sochi in 2014. Ze won goud op de 1500 meter en zilver op de 3000 meter en de ploegenachtervolging op de Olympische Winterspelen van 2018.

Ze is de eerste en enige Nederlandse schaatsster die elf Olympische medailles wint, waaronder vijf gouden, vijf zilveren en een bronzen in haar illustere carrière. Wüst is zevenvoudig wereldkampioen allround, maar ook vijftienvoudig wereldkampioen op afstand.

Wüst eindigde als tweede op het WK Junioren in 2003/2004. Toen zij en Sven Kramer, een teamgenoot bij Jong Oranje, het seizoen daarna begonnen met het winnen van schaatswedstrijden voor volwassenen, werden ze al snel een begrip. Veel mensen waren verrast door de snelheid van de doorbraak. Toen het tijd was voor de Europese en Wereldkampioenschappen, behaalde Wüst de vijfde plaats overall in alle drie de competities.

Ze was de beste Nederlandse speelster in de laatste toernooien waaraan ze meedeed. Ze won het Wereldkampioenschap Junioren in 2006, een jaar nadat ze een jaar eerder de titel nipt greep. Een jaar later tekende ze een contract bij de schaatsploeg van TVM. Ze had een moeilijk voorseizoen, maar wist het Nederlands record op de 1500 meter met enkele honderdsten van een seconde te verbreken.

Tijdens het WK in Turijn in december verbeterde Wüst zijn conditie en liep hij in de B-snelste groep. Wüst won eind december de 1000, 1500 en 3000 meter op de Olympische kwalificatiewedstrijd (tevens de Nederlandse afstandskampioenschappen), waarmee ze zich kwalificeerde voor de Spelen.

Leeftijd ireen wust
Leeftijd ireen wust

De tweede plaats ging naar Claudia Pechstein en Renate Groenewold bij de Europese kampioenschappen schaatsen twee weken later in Hamar. Ze won de 3000 meter race op de Olympische Zomerspelen van 2006 op 12 februari.

Met een persoonlijk record van 4.02.43 was ze te snel voor haar landgenoten Renate Groenewold (Canada), Cindy Klassen (Canadees), Anni Friesinger (Duitsland) en Olympisch kampioen Claudia Pechstein. In de ploegenachtervolging, de tweede afstand, werd het Nederlandse team onder leiding van Wüst in de kwartfinale uitgeschakeld door Duitsland en eindigde als zesde overall.

Ze werd vierde op de 1000 meter en derde op de 1500 meter, met een achterstand van alleen Cindy Klassen en Kristina Groves in het klassement. Ze werd verheven tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw na het winnen van de gouden medaille in Turijn. Ze zei ooit: “Ik moet en ik zal.” Wüst had maar één doel voor ogen toen hij dat zei: de overwinning.

Haar vurige ambitie en sterke wil waren al op jonge leeftijd duidelijk. Voortdurend streven naar het bereiken van je doelen. Ze heeft ook een hele reeks medailles gekregen voor haar openhartigheid buiten de Olympische arena. Deze ‘winstverslaving’ kan echter ook nadelen hebben. meer dan een beetje gretig om door te gaan. Voor Wüst ontstond een ernstig overbelastingsprobleem.

Leeftijd ireen wust
Leeftijd ireen wust

“Jeugdige arrogantie”, zei ze later. Het ongeremde en gelukkige meisje dat uit het niets in Turijn verscheen, was verdwenen. “Keigaaf” (een beroemde uitspraak van de jonge Wüst) was ongetwijfeld niet meer haar schaatsleven. ‘ Maar ze kaatste terug zoals ze altijd deed, hoe moeilijk de situatie ook was.