Joris luyendijk relatie
Joris luyendijk relatie

Joris luyendijk relatie /\ Joris Cornelis Luyendijk is een journalist en antropoloog uit Nederland die zich richt op de Arabische en islamitische wereld.

Luyendijk kreeg bekendheid als verslaggever voor het Midden-Oosten en rapporteerde vanuit verschillende gebieden.

Van 2003 tot 2011 keerde hij terug naar Amsterdam. Over zijn ervaringen als journalist in het Midden-Oosten schreef hij het boek Het zijn net Mensen.

De moeilijkheden van goede, objectieve journalistieke berichtgeving in het Midden-Oosten is het onderwerp van dit boek.

De moeilijkheden die hij noemt omvatten ook het onvermogen van vrije meningsuiting in dictaturen en de kracht van propaganda. In 2006 werd hij onderscheiden met de Dick Scherpenzeelprijs en uitgeroepen tot Journalist van het Jaar voor zijn inzet.

In 2007 won hij de NS Publiekseer en in 2010 de Prix des Assises du Journalisme, de eerste keer dat een niet-Franse persoon deze prijs won.

Een succesvolle zakenman kan een verlies omzetten in een overwinning. Joris Luyendijk (50) is terug in de ploeg. Hij is geen filosoof, econoom, literator, politicus of internationale journalist.

Hij is echter Joris Luyendijk, een naam. In Nederland maakte het mediasysteem hem beroemd. Overal waar hij ging, geloofde hij in zijn eigen genialiteit. Dan gaat het naar Londen.

Als Bob Woodward een boek publiceert, koop ik het meteen. Omdat hij als journalist niet bang is om te proberen te achterhalen hoe Amerikaanse presidenten werken.

Woodward is duidelijk en nauwkeurig. Hij noteerde en onderzocht alles wat hij zag methodisch, van de Watergate-affaire tot alle Amerikaanse presidenten.

Woodward schrijft op een erg prettige manier en stoort de lezer niet met moreel hoogdravende toespraken.

Het is vertaald in praktisch elke levende taal aangezien iedereen zijn boeken wil lezen, van Iran tot Rusland. Hij identificeert zich eerder als journalist dan als antropoloog van het Witte Huis.

Ik sta voor een eenzaam gemeentehuis met een halve cirkel van zo’n twintig mensen voor me, allemaal collega’s.

Mij ​​is gevraagd om een ​​verhaal te geven over gelijke kansen in ons land, en waarom mannen met rijke of goed opgeleide ouders, zoals ik, het zo gemakkelijk hebben.

Joris luyendijk relatie

“Ik wilde die droge letters en figuren een menselijk gezicht geven”, zegt Luyendijk. “Mensen zien vaak gewoon de cijfers van zo’n club: resultaten, doelgemiddelden, de zeldzame naam van een trainer.”

“Ik ben geen journalist; ik ben een antropologie die veldwerk verricht.” Luyendijk werd begeleid naar het veld van het Frans Heesen Stadion, waar hij de ene verbazing na de andere kreeg.

Hij sprak met technische managers, spelers en jonge coaches, maar ook met terreinbeheerders, stadionsprekers en zelfs toeschouwers.

“Dit is volkomen onjuist”, concludeerde hij na twee jaar uitgebreid onderzoek.

Luyendijk en zijn gezin verhuisden in 2011 naar Londen, waar hij bijna twee jaar voor The Guardian werkte en een blog oprichtte over de financiële sector van de City of London vanuit een antropologisch perspectief.

De ervaring culmineerde in de publicatie van This Can’t Be True: Among Bankers in 2015, waarin werd geconcludeerd dat de instellingen die de economie draaiende houden, in staat zijn de wereld in chaos te storten.

Van het boek werden in 2015 306.866 exemplaren verkocht. Het was het best verkochte boek van het jaar.

Joris Luyendijk (1971) wordt liever een ‘prater’ genoemd dan een journalist. Hij heeft de Nederlandse journalistiek in feite talloze keren op zijn kop gezet met zijn antropologische visie.

Luyendijk werkte van zomer 2011 tot najaar 2013 voor de Britse krant The Guardian, waar hij in Londen verslag deed van de financiële wereld.

Lees, luister en reflecteer op wat Luyendijk voor de VPRO heeft bereikt.

Veel vrouwen bezwijmen tijdens zijn toespraken, aldus zijn vorige uitgever, die hem in de krant beschreef als de “intellectuele George Clooney van de Lage Landen”.

Luyendijk staart zwijgend voor zich uit als hij op weg naar het station met die uitspraak wordt geconfronteerd.

De uitkomst van tweehonderd interviews die antropoloog Luyendijk voor de Britse krant The Guardian heeft gehouden met medewerkers in de City, de financiële hoofdstad van Londen, is dat dit niet waar kan zijn.

Dit schetst een zorgwekkend beeld van een financiële omgeving die de economische crisis heeft meegemaakt, die is aangewakkerd door perverse prikkels zoals hoge lonen en bonussen, en waar werknemers binnen vijf minuten zonder waarschuwing kunnen worden ontslagen.

‘Sla voedsel in en zorg ervoor dat we de kinderen naar het platteland kunnen evacueren’, herinnert hij zich financiële insiders die in 2008 in paniek naar huis belden. Een ramp hebben we ternauwernood vermeden.’

Joris luyendijk relatie
Joris luyendijk relatie