Jacco vonhof vrouw
Jacco vonhof vrouw

Jacco vonhof vrouw /\ Hij begon als ‘jongen van de ladder’ in Zwolle. Later bouwde Jacco Vonhof (50) daar een bloeiend schoonmaakbedrijf. Als MKB-voorzitter wordt hij inmiddels overspoeld met verhalen van hard getroffen ondernemers door de coronacrisis.

“Het MKB-ondernemerschap zit een beetje in de familie. Mijn moeder is de dochter van de melkboer, mijn vader is de zoon van de kapper. Mijn vader koos niet voor het ondernemerschap. Hij was een zeer goede manager. Hij werkte in Enschede in de textielindustrie toen eind jaren zestig de hele industrie instortte.

Er was veel werkloosheid in Twente, maar hij vond een baan bij Cemsto, destijds een iconisch schoonmaakbedrijf in Nederland. Hij vertelde me altijd dat je als ondernemer in de schoonmaak goed geld kunt verdienen. Toen hij uiteindelijk directeur van Noord-Nederland werd, gevestigd in Groningen, zijn we verhuisd naar het dorp Balkbrug en later naar Bovensmilde bij Assen.”

Jacco vonhof vrouw
Jacco vonhof vrouw

“In Bovensmilde, in Drenthe, woonden we in de Schoolstraat. Daar stond ook mijn school, die in mei 1977 werd gegijzeld door jonge Zuid-Molukkers uit de aangrenzende Molukse wijk. Ik was zeven jaar oud. Mijn vierjarige zusje zat aan de overkant van de straat in de kleuterschool die net op tijd werd uitgezet.

Gedurende de vier dagen van chaos duurde de gijzeling voort. Deze keer waren er matten en dekens die we konden gebruiken. In het bijzijn van iemand met een handgranaat en een automatisch geweer maakten vooral de oudere leerlingen indruk. ‘Van Agt willen we leven’, moesten ze zingen vanuit het raam.

Ik heb er veel van gekregen vanwege hun angst. Ik kan me niet herinneren dat ik bang was, maar mijn ouders waren doodsbang. Nu ik mijn eigen kinderen heb, ben ik dit nog meer gaan waarderen: als ik me voorstel dat er iets ergs met hen gebeurt, word ik gek.

Op hetzelfde moment dat de trein op De Punt in beslag werd genomen, werd ook onze school in beslag genomen. Een tank reed de parkeerplaats op nadat we allemaal vertrokken waren. Het was toen noodzakelijk om de school te slopen.

Militaire politie en soldaten waren in onze straat gestationeerd, waardoor het een soort belegerde zone was voor een jonge jongen. Het was echter een geweldige ervaring. We gingen bijna een jaar naar een tijdelijke school in Assen, maakten gebruik van excursies en kregen veel begeleiding van psychologen en sociologen. Iedereen deed alsof we zachte knuffelbeesten waren.

Het gedrag van mijn moeder veranderde drastisch als gevolg van de gijzeling; ze werd overdreven voorzichtig en maakte zich zorgen over wat er met ons gezin zou gebeuren. Dat heeft mijn jeugd in belangrijke mate gevormd, althans in de latere jaren.

Toen ik veertien was, verhuisde mijn familie naar Zwolle, waar genoeg te doen was, maar ik was gebonden aan een soort meldingsplicht om mijn ouders te allen tijde te informeren over mijn verblijfplaats. Als tiener wil je er niet meer mee te maken hebben omdat het irritant en onhandig is.

Als het gaat om het nemen van mijn eigen beslissingen, ben ik niet bepaald zelfverzekerd. Ik denk dat dit ook de reden is waarom ik in de eerste plaats heb besloten om voor mezelf te beginnen. Alle andere mogelijkheden die ik overwoog, waren onaantrekkelijk voor mij.

Door mijn gebrek aan vooropleiding heb ik nooit een langdurige positie op de arbeidsmarkt kunnen bemachtigen.Na het afronden van mijn vwo-opleiding begon ik aan mijn hbo-carrière. In eerste instantie heb ik Nederlands gestudeerd met als doel om na mijn propedeuse over te stappen naar een hbo-opleiding boekhandel en uitgeverij in Haarlem.

Mijn liefde voor literatuur werd op de middelbare school aangewakkerd door een docent Nederlandse literatuur. Die studie was niets voor mij omdat het meer over taal ging dan over literatuur; het was niet voor mij. Evenzo stopte ik na slechts twee jaar rechtenstudie.

Daarna heb ik in een specerijenfabriek gewerkt als koerier, afwasser en heftruckchauffeur. Ik hield het nooit lang vol omdat ik altijd op zoek was naar een betere, snellere of andere manier om een ​​taak te volbrengen. Ik begrijp nu waarom het me op dat moment stoorde dat ik me niet gehoord voelde.

Ik heb nooit een strategie gehad. Het zou een fluitje van een cent moeten zijn in mijn fantasiewereld. Mijn vader had me al eerder schoonmaakklussen gegeven, dus een baan in de buitenlucht als glazenwasser was een logische volgende stap. Mijn reis begon in een woonwijk in Zwolle, waar ik van het ene raam naar het andere ging. Toen ik een jonge man was, ging ik door het stadscentrum met een ladder over mijn schouder en een kort overhemd. Ik voelde me bevrijd. Dit is een geweldige carrièrekeuze.

Jacco vonhof vrouw
Jacco vonhof vrouw