Fleur launspach ouders
Fleur launspach ouders

Fleur launspach ouders /\ Launspach, Johannes (Rik), is een Nederlandse acteur, k regisseur en schrijver.

Launspach was de zoon van Jan Launspach, een stedenbouwkundige. Hij studeerde in 1985 af aan de Toneelschool Amsterdam, nadat hij vier keer was afgewezen voor de toneelschool.

In de voorstelling Mata Hari van Ton Vorstenbosch maakte hij zijn debuut bij Toneelgroep Centrum. Samen met Theu Boermans richtte hij in 1986 het acteurscollectief De Zaak en in 1988 De Trust op.

Hij was regelmatig op televisie te zien in shows en films als Bij Nader Inzien, Innaam der Koningin, Het Jaar van de Opvolging, De Partizans, Meiden van De Wit en Van Speijk.

In 1993 werd Launspach onderscheiden met een Gouden Kalf voor zijn vertolking in de film Oeroeg en een Arlecchino. In 2005 speelde Launspach samen met Danny Glover, Willem Dafoe en Lauren Bacall in de film Manderlay.

Fleur Launspach is constant op een ‘natuurlijke high’. Ze flitst van heet naar heet, camera of pen in de hand.

Haar passie om te werken en grote mond maken haar soms ontmoedigend, maar iedereen die langer dan twee minuten met Fleur spreekt, komt hier altijd op terug.

Vele harten zullen worden verwarmd door deze flapper met een prachtige liefde voor haar roeping.

Ooit zat ze een jaar op de economische afdeling van de UvA, waar ze ontdekte dat wetenschappers qua ijdelheid niet zo veel verschillen van transgender-grootvaders uit de jaren tachtig.

Hoe heeft ze dat bedacht? ‘My Grandpa Was A Woman’, een documentaire over deze laatste groep mannen, werd door haar geproduceerd.

Fleur launspach ouders

Fleur werkte ook voor Nieuwsuur en Holland Doc en maakte reportages en korte documentaires in Kenia, Ghana en Colombia.

Haar liefde voor beeld en geluid is op zijn zachtst gezegd buitengewoon in een gezin waar het credo altijd is geweest ‘schrijf een boek’. Ze tart de traditie met de hulp van haar tandheelkundige vader.

Ze stellen mensen op de proef, enfant terrible als ze zijn. De ene omdat informatie gewoon nodig is, en de andere omdat er mooie journalistieke verhalen van kunnen worden gemaakt.

Voorheen werkte ze als correspondent politiek, Brexit en klimaatverandering in Nederland, België en Scandinavië.

Ze deed ook verslag uit Afrika en Zuid-Amerika. Andere publicaties van haar waren Al Jazeera (Online), Foreign Policy, VICE, De Correspondent, NRC, Trouw, Vrij Nederland, Oneworld en Follow the Money.

Ze ging naar de Universiteit van Amsterdam om te studeren.

Marjolein Beumer is verliefd op haar nieuwe instructeur, Rik Launspach, vanaf het moment dat hij de klas binnenkomt. Aan de andere kant vecht ze tegen haar emoties.

Als hun eerste diner niet doorgaat, roept Rik uit: ‘Weet je wat? We gaan naar het strand!’ Het is het begin van een sterke relatie die af en toe een wending neemt.

Het persoonlijke leven van Fleur Launspach is grotendeels onbekend. Haar Instagram-account onthult dat ze graag de wereld rondreist, van toevallige ontmoetingen houdt en haar vrienden en familie waardeert.

De relatiestatus van Fleur is onbekend, net als de identiteit van haar vriend of vriendin.

En ondanks het feit dat er steeds meer bij komen, mag Fleur beweren een van de weinige echte Sven Kockelmann-fans in het land te zijn. Het zal op de een of andere manier verbonden zijn met haar werk bij Brandpunt.

Maar hoe energiek ze ook lijkt te zijn, ze kan op persoonlijk vlak nogal lusteloos zijn.

‘In het weekend zit ik het liefst thuis op de bank’, loog ze ooit bij een vrijdagmiddagsnack terwijl ze de rest van haar collega’s hard dronk onder de tafel. Toch is ze, als ze stil moet zitten, liever ergens in Latijns-Amerika met een huisdier waarmee ze in het Spaans over het leven kan praten.

Fleur launspach ouders
Fleur launspach ouders